شمارهٔ ۶۴۸
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
شیشه بیار ساقیا از پی هم پیاله ده
زود نمی روم ز خود باده دیرساله ده
زمزمه ریزساز را قلقل شیشه بشنوان
دردکش خمار را نغمه به جای ناله ده
از من بینوا مکن ننگ و ز دودمان رز
طبع مجرد مرا دختر بی قباله ده
گردن شیشه در کفت هست کلید رزق ما
قحطی می کشیده را قوت سه چار ساله ده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş