شمارهٔ ۶۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی
گهی که مادر گیتی کند نوازش ما
کسی که بزم نشین غم است می داند
که همچو شمع ز سوز دل است کاهش ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş