شمارهٔ ۷۰۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
نخواهی داشت رنگ از سوختن هم ای خس گلشن
اگر در آتش بی طالعیها همچو من باشی
ز بوی دلکشت مستی فزاید عندلیبان را
به گل حاجت ندارد باغبان تا در چمن باشی
گل از شوخی هزاران خنده بر گفتار بلبل زد
لبی بگشا تو هم ای غنچه تا کی بی دهن باشی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş