شمارهٔ ۷۶۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
گل را نبود رونق رویی که تو داری
سنبل ندهد نکهت مویی که تو داری
چون بوی ترا تحفه به گلشن نبرد باد
بوی گل تر نیست چو بویی که تو داری
روی تو نکو موی تو خوش لیک چه حاصل
یک دم نتوان ساخت به خویی که تو داری
ساقی قدح از چشمه به دست آر که امشب
دریا شده مهمان سبویی که تو داری
زآیینه انصاف ببین صورت خود را
چون بوسه نخواهیم ز رویی که تو داری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş