شمارهٔ ۸۹
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
مشت خسم ولی چو نشینم به آن بهار
گلدسته می کند اثر رنگ و بو مرا
صد ره گر از خمار بیفتم به پای خم
یک دستگیر نیست به غیر از سبو مرا
نی شمع پی به گریه من می برد نه ابر
کزدیده جای قطره چکد آرزو مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş