شمارهٔ ۹۹
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
ما را به دار عشق که نزدیک می برد
از تار آه اگر نبود ریسمان ما
هر خس ز تندخویی آن گل درین چمن
ماری ست خفته در بغل آشیان ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş