In morte di Carlo Porta
T Tommaso Grossi
0
Altın Yaprak
L’è una brutta giornada scura scura,
El piœv a la roversa, el tira vent,
E gh’hoo adoss ona tal inversadura
Che no ghe trœuvi el cunt de fà nient:
Me senti on cert magon, e gh’hoo comè
Vœuja de piang, né soo nanch mi el perchè.
Passeggi on poo per stanza, e guardi fœura
I piant che donden giò per i campagn;
Strengiuu del frecc me tiri in la strecciœura,
Cont ona man strusandem adree on scagn,
Me setti giò, troo i brasc sul lett, e voo
In tra on cossin e l’olter cont el coo.
Se sent ona campanna de lontan...
L’è a sant Babila.. Sonna on’angonia...
Pensi.. el compiss giust i duu mès doman
Che hoo vist a sant Gregori a mèttel via;
L’è come incœu, de st’ora chi o poch pù
Che sta campanna l’ha sonaa per lù.
Pover Porta! (a vede coss’hin i omen!)
Scior, gioven, disinvolt, pien de talent,
Ben veduu al mond de tutt i galantomen,
Stimaa de tutta la pu brava gent,
E in del mej de la scenna, bonna nott,
Se smorza i ciar e no g’hè pu nagott.
Me regordi de quand, dopo vess staa
In pont de mort, el mïorava on poo,
Ch’el m’ha veduu li al lett, e ’l m’ha ciamaa
Pussee vesin, fasendem segn col coo:
Poverett! el sperava de guarì,
E anca mi gaveva di speranz quel di.
— Ciavo! el m’ha ditt, sèt chi car el me Gross?
T’el sêt che son staa a fil lì per andà?—
ÌE dopo avè fiadaa: — Gh’hoo di gran coss,
Di gran notizi che te vuj cuntà. —
E intant sìongand on brasc el s’eva miss
A cercà tastonand el crocefiss.
Lè mort quatter dì dopo, e in staa quist chi
I so ultem paroll che mi hoo sentuu;
Chi sa che cossa el me voreva di?
Oh che consolazion, se avess poduu
Vede el cœur d’on amis de quella sort,
Che l’èva tornaa indree del pont de mort!
Ah che vun ch’el sia staa con quell stremizzi
De vedess li ridott a l’ultem pass,
L’ha de avegh de cuntà di gran notizzi,
L’ha d’avè vist el mond a revoltass,
Mudà color, e deventà, nient manch,
Bianch el negher, on trat, negher el bianch.
Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş