Toit

T Tristan Corbière
0 Altın Yaprak
Tiens non ! J’attendrai tranquille, Planté sous le toit, Qu’il me tombe quelque tuile, Souvenir de Toi ! J’ai tondu l’herbe, je lèche La pierre, — altéré Comme la Colique-sèche De Miserere ! Je crèverai — Dieu me damne ! — Ton tympan ou la peau d’âne De mon bon tambour ! Dans ton boîtier, ô Fenêtre ! Calme et pure, gît peut-être… . . . . . . . . . . . . . . . . Un vieux monsieur sourd !

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.