İlya'nın Çocukları

Gelin savaş babaları Sizler, silah üretenler Sizler, savaş uçaklarını yapanlar Sizler, dev bombaları yapanlar Sizler, duvarların ardına gizlenenler Sizler, masalların ardına gizlenenler İsterim ki bilin, maskelerinizin ardını gördüğümü" Bob Dylan'ın Masters of War şarkısından Bu, onların savaşı değil Çıkmak için başlarını oynattıkları koridorlar Paltosunu yırtıyor şehrin,tüm evler çıplak ve ayaksız Ne kadar eğiliyorlar,ne kadar yorgunluk ve keder çatlağı duvarlar Köşe başlarına tutulmuş ne çok çocuk var Yeşil gözleri esmer tenleriyle göğü ayıklayan ne çok kadın Bu savaş onların değil Kutsal kelimelerle doluyken Sokaklarının avazı çalan renkleri Ziyanla doldurmuş boynunu,sultanın çocukları Başları mı ağırdır ziyanları mı? gecenin kaşlarını cımbızlayan babalara sormalı Ve dinlemeli annelerin nefeslerini Yaşmaklarını kafeslere dolayarak Gizlemeye çalışıyorlar yılan seslerini, sesleri olmadan yılanlar dolayabilir mi dilini salyasını dökebilir mi buğulu camlara? Odalarını terk etmeden nasıl yaşayabilirler, Nasıl yaşlanabilirler füzelere güdümlü ilya'nın eteklerinde Kim donatır sinilerin açıkta kalan başlarını Kim avuçlar ilya'nın taşlarını bu kadar Kime pay olur akşam dualarını okuyan peygamber yatağı çelik perdelerle gerilmişken göğün eğe kemikleri hepsinin gözü var, hepsi aç-gözlü sultanın çocukları "ötekiler"in savaşında Sürme oluyor toprağın kambur dudaklarına.