Varsan, Yokluğun Kadar
T Tuğba Güvercin
0
Altın Yaprak
bir ömür;
susuz kalırsa
yakar yıkar sevgileri..
Okyanuslara özlem,
tüketir sesleri..
Bi ömür;
varlığını bilmediğine hasretle
nasıl büyür?
sensizim...
özlemlerim, acılarım, yokluklarım
sığmıyor içime..
sende gitme!..
gecenin sancısında,
gözüme görünür gözlerin..
günüm kurtulur,
ömrüm yanar..
yarının garantisizliğisin..
varsan, yakluğun kadar..
Şimdi aciz ruhlar mahkumiyetine ilerliyorum..
yıllar, yollarda ölüyor..
gitmediğim kadar bendesin..
bensiz bi beden..
çığlıklarıma müebbet kuşlar..
gitmeye ayarlı ne varsa, yolumdalar..
tasalarımın bittiği yerde,
örtülüyor hafızamın örtüsü..
şiirlerimin yüreği,
hüzünle atıyor..
unutmak isteklerimle sürünüyorum..
geleceğime gizlediğim mutluluklarımı çalıyor,
acımı acısız bulan acımasızlar..
sus payı bırakıyorum,
tekrarlı şarkılara..
ezgiler tutuyor günlüklerimi..
kanım kesiliyor..
sana adıyor kendini,
bütün geceler..
gecelere hasret büyüyor karanlığım..
rüzgâr yoluyor saçlarımı..
varsan, yokluğun kadar..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş