Uzaklar..

sözcük dolu bir kaç valiz vardı elinde.. o kadar çok seviyordu ki gülemiyordu her defasında , gözleri beni lütfen bırakmayın diyordu ama çoktan dağınık saçlı, soğuk hırs harekete geçmişti bizden de bir karabasanı çoktan götürmüştü yanında.. sevgi tekerlekleri üzerinde bir kara basan düşünebiliyor musunuz!? sonra titreyen son nefesler, söz veren son gülüşler hepsi bir bedende çok zaman hatırlamalar ve ağır bi yük alan zaman çantamızda uzun telefon sohbetlerinde tiz anışlar dileklerse yanıbaşımızda: yatağımızda! Hala sözcük dolu bir kaç valiz var elinde!....