Anneannemin Aşk Mektupları

Belleğin yıldızlarından başka Gökte yıldız yok bu gece. Oysa belleğe ne çok yer var Yumuşak yağmurun gevşek kemerinde. Annemin annesi Elizabeth in Tavan arasının bir köşesine sıkışıp kalmış Ve orada kar gibi eriyecek kadar Sararıp eprimiş Mektuplarına bile yer var. Bu kadar geniş bir boşlukta Yumuşak adımlarla yürümeli insan. Burası tümüyle görünmeyen Bir tel ak saça asılı, Havada bir ağ ören kuş dalları gibi titriyor. Ve ben soruyorum kendime: "Yankılardan başka bir şey olmayan Eski havaları çalacak kadar uzun mu parmakların: Sessizlik ezgileri kaynağına taşıyıp Sonra anneannene getiriyormuş gibi Yeniden sana getirecek kadar Güçlü mü?" Gene de elinden tutup anneannemi Anlayamayacağı pek çok şey arasından geçirirdim. Bu yüzden ayağım sürçüyor, Ve yağmur Acıyan tatlı bir gülüşle yağıp duruyor....