Al Yazmalı Mâh
T Tülay Köse
0
Altın Yaprak
Bitmeyecek gibi gelse de anılar
Geçen mevsimlerden kalan hep sonbahar
Mutluluk konan bir buse ömrü kadar
O da gider dağın doruğuna konar
Gecenin al yazması başını örter
Heyben yırtılır tenine ayaz çöker
Gökyüzü ayrılmaz sanırsın mâhından
Kanma kendine güneş alır ardından
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş