Gece Ve Mah
T Tülay Köse
0
Altın Yaprak
Gün kararınca mah gülümserdi
dönerdi sırtını güne bırakırdı kendini gecesine.
Gecenin meltemi kıvrım kıvrım
akardı yücelere mah'ın kolları
gecenin bedeninde
geçmesin zaman derdi
öfkelenirdi içinden güne.
Dokunurdu usul usul
gecenin sinesine zaman dururdu ellerinde.
Doğduğum, doyduğum, ocağım,
kucağım derdi gecenin sinesine.
Gülümsedi göz
Yar geldi
Aralandı dudak
Yar kondu
Sarmaladı kol
Gece sustu
Mah parıldadı
Yar aktı
Aşktı adı
Ak
Aktı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş