Tenhasında Bir Akşamın

tenhasında bir akşamın vururken yüzüme gülüşler sinmişim yokluğuna dolarım kimsesiz tütsü ateşinde üşümüşlüğüme gelişin üşümüşlüğümle gidişinde virane gün yitirir sesini vakit sensizlikse kalışların gibi yakarışlar gidişine sesinle ses olan yüreğim yalancı baharlara esmekte sessizliğim sensizliğe gebe sessizliğim içimi acıtan işkence tenhasında bir akşamın vurur heceler can kafesime, yürürken tutunur gibi bir ele ısınırken ellerinde teri kalmış şimdi parmaklarımdan süzülen.Seni salıvermek, istemesem de... yürek yangınımda karanfil yanıkları gülümsüyor süzülen yaşlarımda senden kalan geride. tenhasında bir akşamın nefeslenirken gülüşlerinde, uzaklaşıyor birden bire dudaklarındaki kıvrımlar, dönüşüyor acıtan yaraya, sarmalanıyorum gölgesinde gitme demek, kal demek istesem de yasa dönüyorsun bedenimde... tenhasında bir akşamın vururken içime yokluğun Gül solmadan gün düşmez imiş kokusuna seher yeli değmez imiş soluklansın diye bahar sensizlikte tek başına açmaz imiş tenhasında bir akşamın vurulurken sessizliğinde çıkıpta gelsen, yine gülümsesen, gözlerimdeki sen bedenimdeki senle birleşse hayallerim seninle büyüse gelsen sevsen tenhasında bir akşam güne dönse yüzümde gülümsese.. gülümsesem