Bebeğim

Sen benim herşeyim, sen benim birtanemdin Dökmeye kıyamadığım gözyaşımdın Dalından koparamadığım çiçeğimdin Açık bıraktığım kalbimin tek penceresiydin Sen benim gözümün bebeğiydin Hani; senin tek sahibin bendim Hani; benden başkasının olmayacaktın Hani; bensiz yaşamanın bir anlamı yoktu Yoksa bunları çoktan unuttun mu bebeğim? İnan bugün yanına son gelişim Adını son kez seslenişim Birkaç kez sana gelmek istedim Derdimi anlatıp, konuşmak istedim O güzel yüzünü görmek istedim Bana değil başkalarına aitsin bebeğim Oysa ne çok isterdim saçlarını okşamak Dizlerin de yatıp hiç uyanmamak Dudakların da öylece zamanı durdurmak Bunları senden istemem suç mu bebeğim? İkimiz bir elmanın iki yarısıydık Sen bensiz, ben sensiz yapamazdık Yaşadığımız bir saniyeyi bir ömre bedel sayardık Yaşanılanlar bir yalanmıydı bebeğim? Hani; kollarım da ölmek isterdin Hani; canını yoluma vermek isterdin Hani; benimle ağlayıp, benimle gülmek isterdin Bunların hepsi bir oyunmuydu bebeğim? Canımla, kanımla sevdim seni Yüreğimin üstüne silinmemek üzere yazdım seni Bir an olsun dilimden düşürmedim seni Söyle istediğin oldu mu bebeğim? Ne kadar kolaymış duygularla oynamak Gününü gün edip sonra ayaklar altına almak Tatlı sözlerle kandırıp, kendine bağlatmak Ansızın gidip, gecelerce ağlatmak Bir gün için bir ömrü hiçe saymak İnsanları kendi çıkarları için kullanmak Sevgiyi; geçeci arzulara satmak Ve ne kolaymış insanları aldatmak Unutma ki; en büyük eserin benim Gülmeyi unutsun o dudakların bebeğim Helal olsun sana, yazıklar olsun bana Amacına ulaştın mutlu musun bebeğim? Karşında duruyor bak işte eserin Baktıkça gurur duyarsın bebeğim Gerek yoktu bu kadar yalana, dolana Oyununu iyi oynadın bebeğim (İstanbul, 19.12.1995)