Geceye Abayı Yakan Kibrit
T
Tülay Sustam
0
Altın Yaprak
şehre açılan bütün kapılarda
başıboş gölgeler dolaşıyor
rüzgârın peşinde yaprak
yağmurdan habersiz
elleri cebinde bir adam
kadının peşinde çocukluğunu arıyor
şehrin yüzüne kapaklanıyor eller
kaldırımlar da gölge eksikliği
dört göz odalı evlerin pencelerini korku sarmış
yeri göğü inleten bir kimsesizlik
susuyor gece
doğuyor ışık
karanlığa dikleşen bir sis boğuyor ortalığı
bir ucu yanık,
bir ucu kuru bir dal aşk
kapat gözlerini
yıldızlar çoktan söndü
çok yaşaşın kuru kuruya yananlar
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş