Hayalperest Aşk Taciri

avuç içinde güneşi sundu diğer elinde bulut saklı yıldızlara gözlerini yumdu in cinin top oynadığı bir dağın arkasında kulübeyi gösterdi kirpik uçları bir adımda vardı aşka dünyaya açılan pencereden sızan fırtınayı dinledi kulağı kesik içli bir bakış attı esmer tenli gecenin koynuna usul usul yeşilden, kahverengiye sızdı aşk çocukluğunu büyüttü aslı olmayan negatiften dört köşe kağıt üzerinde dağ mavi, deniz yeşil, gök kahverengi inandı kırmızı başlıklı kız ....aşka şapka çıkardı ....oysa ....bir şapkadan ancak tavşan çıkardı süz(ül) dü şeffaf göz yaşından karıştı akıl almaz dehlizlere çocuksu gülüşünde yalnızlığı ağırladı koptu ipi darağacının sallandı bir çift yürek sorgusuz sualsiz kabüllendi yavan ekmek arası kuru soğanı yudumlamaya razıydı her gün sonunda göz yaşını amansız yediverenler açtı yolunda hanım'elini uzattı pencerelerden tutundu hayat duvarına sarmaşığın sır(n) aşık ipi koptu volta attı bir kaç dize bir bakışın doruğundan basamak basamak indi tebessüm vardiyasını aldı eli kolu bağlı çaresizlik beklediği gibi yoluna vurmadı aşk suskundu papatya köküne diz çöken uğur böceklerini sattı ağustoslara... oysa kırları süsleyen ince beline vurgundu her böcek o vefasız bir aşkı yapraklarında TAÇ yaptı