Hayata Dair Dipnotlarım *2

Aldanma! ... Takmadır tırnaklarım, dişlerim porselen, saçlarım boyalı Adam gibi çıkmışım karşına... Hiç olmasa gece, gündüz maskesizim Elimde meşalem; yüreğim yürektir, bileğim bilek * Bacaklarımı parçalara bölmüşüm Tekerlekli sandalye de her bir çocuğa dağıtmışım Yeter ki onlar koşsun, yürüsün diye... O yüzden sana gelemiyorum sevgili... Böyle oturduğum yerde seni izlemek daha iyi... * Benim hiç bez bebeklerim olmadı O yüzden bebek, çocuk hastası olmuşum Şimdi bütün sokak çocuklarının ablası da benim, Anneleri de benim... Onlar nerede görseler tanırlar beni Biri elimden tutar, biri eteğimi çekiştirir Annelik ne kadar zormuş, gece gündüz yavrularım için ağlarım * Aşklarımın ilki de aynı sonuncusu da... Baştan bir ilmeğini kaçırmışım sonu da hep öyle gitmiş Öyle giymişim üzerime bütün gözler kaçmış... * Hayatın yarı bodrum katında yaşıyorum Işıksız, kimsesiz, aç ve susuz... Küçük bir kız çocuğu gülümseyerek pencereden bana bakar durur Ben onun gözleriyle bakarım hayata onun gördüğü gibi görürüm Karnım da doyar, karanlıktan da kurtulurum. O kız hiç gitmez yanımdan ve hiç büyümez içimde