İlân-ı Aşka, Aşk-ı İlân...

''darağacımı gözbebeklerine kursunlar'' diyorsun... sesini duyunca, şiirlerim susuyor şairliğimden utanıyorum... ''kara dudaklarının arasında ki iki inci dişin için ölürüm tavşanım; hayat yolunda benimle yürür müsün? '' diyorsun... şaşırıyorum... susuyorum... gülümsüyorum... ve sen uyku da iken usulca yanına sokulup sessizce kulağına fısıldıyorum hayat yolunda ne önünden giderim ne de arkanda... son nefesime kadar yanında yürürüm kaplumbağa eğer başını çıkarsaydın kabuğundan ve bir kez olsun bakabilseydin gözlerime anlardın! ... kangurun olmak istediğimi... sen; sen ol kaplumbağa... asla benimle yarışma, sevgi de beni geçemezsin...