Issız Ada

Hani derler ya; Issız bir adaya gitsen, Yanında götüreceğin üç şey? Ben her seferinde... “Kendimi, kendimi, kendimi” götürürdüm. Üç şeye gerek yok Ben her gidişimle her şeyimi beraber götürüyorum Ailemi, seni, dostlarımı, kağıdı mı, kalemi mi Keşke! ... Senin gibi olabilsem Gittiğim de hiçbir şeyi kendimle götürmesem Sen; giderken kendini bende bırakıyorsun Her şeyimi benden alıp öyle gidiyorsun Ama bunu hiç mi hiç anlamıyorsun Ben ise giderken geride hiçbir şeyimi bırakmıyorum Ben nereye, sahip olduklarım oraya Aslında ne güzel şey; Giderken her şeyi geride bırakmak Tek başına yolculuğa çıkmak Ve tek başına geri dönebilmek Ama olmuyor ben bunu yapamıyorum Sevgili! ... Senden kurtulmanın yolu yok mu? Bu son yolculuğumda... Heybemin içine bir tek seni koydum Seni bir uçurumdan aşağıya atacağım Nasıl bıraktım seni öyle boşluktan aşağıya Hala inanamıyorum kendime Ama... Yine içim rahat etmedi Senden önce yere ben indim Yine kucak açtım sana... Yine sensiz yapamadım... Yine sensiz olamadım... (İstanbul, 15.04.2004)