Maşuk'a
T
Tülay Sustam
0
Altın Yaprak
çerçevesi yıkık dökükken gözlerimin
bir çift camın köşesine
sığınacak kadar sevmedim seni
başağın
günebakması alevlendirdi közümü
pencereme vuran
ışığı topladım gözlerine
son yıldızı söndürdüm avuç içinde
bugün mavinin kuşağını çözdüm
ayırdım gökyüzünü dilimlere
alaca karanlığına yıldız iliştirip
öptüm ay yüzünü
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş