Şaire dostum, ablam resides/Reşide Sarıkavak'a...

Ben senin bağrına bastığın; Bir sokak çocuğu olmak isterdim. Sahipsiz, kimsesiz ve sevgisiz Senin sevgin yeterdi bana Unuttururdun bana yalnızlığımı Unuttururdun bana acılarımı Bilirim ki sen küçücük bir yürekte Kocaman sevgileri yaşatırsın... Ben senin üzüldüğünde, sevdiğinde Eline aldığın kalemin, kağıdın olmak isterdim Unuttururdum sana yalnızlığını Unuttururdum sana acılarını Bilirim ki bazen kağıt da, kalem de anlamaz halini Bir dost istersin yanıbaşında Yanında gölgen olmak isterdim Canım benim yanında olamasam da Martısız bir şehre binlerce martı ile Kucak dolusu sevgimi gönderiyorum sana Sonuna kadar aç yüreğinin penceresini Uzun yoldan avuçlarına konmak için geldim. (iSTANBUL, 23.03.2004)