Sev(m) İyorum

sevmiyorum alaca karanlığıma doğan güneşi alıcı kuşlar gibi peşimden gelen rüzgârın ılık nefesini sevmiyorum her gidişinde bir basamak daha gözlerimin inişini ve bir mum alevinin bile yüreğimi titretmesini sevmiyorum köklü bir ihânetin günden güne ağacı kemirmesini ve yokluğunun yalnızlığı; ağır bir suçlu gibi tek ayak üstünde bekletmesini sevmiyorum sensiz kalan beni yüreğimi acıtıyor bahçemdeki hanımeli ile sarmaşığın gözler önündeki sevişmeleri gel umudumun yeşili! ... güldeki dudak izin kurudu