Şiire Veda 'Kalemimi Kırıyorum'...

İlk defa bu kadar hüzünlüyüm. İlk defa kalemim bana bu kadar küskün Ben şimdi derdimi kime anlatacağım Kim anlayacak beni senin anladığın kadar Kime canım diyeceğim, gözyaşım diyeceğim Dostum diyeceğim.... En iyi sen anlardın benim halimi Sen hep şahit oldun gözyaşlarıma... Şimdi sende bana küstün öyle mi? Ben ne yapacağım? Kim anlar şimdi benim bu biçare halimi Bazen bir dost istersin yanıbaşında Dostta, düşman da kolkola girmiş Nasıl ayırt edeceğim şimdi dostumu Düşmanım da dost gibi görünmüş bana Şimdi iyiyi de, kötüyü de seçemez oldum. Yazamaz oldum duygularımı... Aynaya baktığım da göremez oldum kendimi Seçemez oldum uzağı ya da yakını... Dost; hadi kurtar beni bu kahrolası karanlıktan Dipsiz kuyudan..... uçurumlardan..... Şimdi uçurum kenarında açan bir çiçek gibiyim Hadi uzat elini gövdem ayrılmasın kökümden Düşmana güldürme beni.... Dost bırakma beni bilmediğim yollarda Sensiz ben yolumu bulamam... Karanlıktan aydınlığa çıkamam... Uzansam da elini artık tutamam... Bir an bırakcağından korkarım... Oysa ben hiçbir şeyden korkmazdım Bilirsin beni; herkesten iyi sen tanırsın Şimdi korkularım başladı.... Sevmekten korkuyorum... Dostum demekten korkuyorum... Sevdiklerime lakap takmaktan korkuyorum Hele en çok da şiir yazmaktan korkuyorum Bilirsin 'şiirlerim benim evlatlarım' demiştim. Şimdi beni evlatlarımdan ayırmaya çalışıyorlar... Hangi yürek, hangi anne dayanır buna... Ama ben yüreğime taş bastım... Bu acının da üstesinden gelirim. Her gün bir şiir dünyaya getireceğim Herkesten habersiz... Onu kendi ellerimle ben öldüreceğim Kimsenin laf söylemeye hakkı yok... Kimsenin evlatlarımı benden ayırmaya hakkı yok. Bu yazdığım bir şiir değil Sadece içimi döküyorum son kez... Hem şiir yazmak benim neyime... . . . . Çıplak elle ateşe dokundum Ellerim değil yüreğim yandı Bu yangını hiçbir şey söndüremeyecek... Şiire veda ediyorum..... kalemimi kendim kırdım... (Şiirlerimi bugüne kadar okuyan, yorumlayan, destekleyen, eleştri yapan kısacası emeği geçen veya geçmeyen herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum. İsimlerini yazmak istemiyorum, onları sayfa sayfa yazsam bitmez. Bir kişinin ismini dahi unutmaktan korkuyorum. Hayatıma kattığınız her renk için sonsuz teşekkürler. Ç Ö M E Z Ş A İ R E.....