Yeşilden Arta Kalan Kırmızı

her gece şiirin üzerine düşerken perçemlerim iki gözüm iki çeşme mayıs'a ağlardım sen yoktun! ... iki tek attım can cana... Azrail'in bilet kestiği bu istasyonda besbelli yalnız değilim rüzgârın bile burnunun direği sızlamış o da ağlatmış yağmuru... geceden gündüze iki büklüm olmuş kirpiklerim mukavva evlerin bacası tütmüş dudağımda kapaklanınca ellerin yüzüme bir yıldızın âhıyla yarına sövüyorum yüksek kaldırımlardan inerken ay pencerene asılı parmaklarımı çöz seni diledim avuç içlerimde usulca alın yazımı oku güzide yüreklerde bir başımayım koynumda açarken akasyanın kuru elleri bütün vurdum duymazlığını yanına alıp solumdan sağıma ağır aksak geçiyordun sen gidince! ... sırtımı soğuk betonlar sıvazladı kırıldı yüreğimde yamalı sözcüklerin çatlamış dudağında usul usul yağmur yağıyordu bütün bir gece dudak kıvrımlarında volta attım çivi deliğinden dikizlemeden kör haziran dudağındaki ruju sil ertelenmiş gülüşlerden kendi payıma düşeni aldım ölü bir aşktan geliyorum söyle! ... bir ölü kaç gün yaşar?