Bir Çocuk Ağlıyor Bilinçaltımda

bir çocuk ağlıyor bilinçaltımda... şiirsel bir ezginin kalbime yazdığı son mektupta imzasız bir aşk sözcüğü seni rüyalarıma bırakıyor büyülü bir koku eşliğinde... ellerim ellerine tutunmak isterken sessiz bir korku filmine dönüşen bedenim ruhuma eziyet etmeye başlıyor ellerim ellerine yetişemiyor... bir çocuk ağlıyor bilinçaltımda... kayıp bir kıtayım aşk okyanusunun en mistik yerinde dalgaların üzerime geldiğini hissediyorum ve kaybolduğum noktadan hayata bir doğru çiziyorum bulunamayacağımı umarak... gözlerim gözlerinden akmaya başlıyor kalbim büyük bir akustikle sana sesleniyor... bir çocuk ağlıyor bilinçaltımda... hasret çekiyor muratsız bir sevdaya Attila İlhan şiiri okumaya başlıyor yüksek sesle... bir otobüs geçiyor kayıp otobanların çıkmaz sokaklarından aşk yüklü... içinde senin gözlerini görüyorum bakakalıyorum ardından yetişemeyeceğimi bilerek uçmak istiyorum uçmak ve gözlerine konmak gözyaşlarında yok olup gitmek...