T

Tunahan Ermihan

51 şiir · 1980 —

0 Altın Yaprak

Merhabalar Arkadaşlar 20/02/1980 Kayseri doğumluyum ama neredeyse kendimi bildim bileli İstanbul da ikamet etmekteyim. İlk defa 1997 yılında şiirle tanıştım. Birilerini sevdi gönül uyandı içimizdeki deli şair, okul hayatım maalesef liseden sonra devam etmedi önce ticari hayat başladı sonra askerlik derken şimdi hayatın gerçekleri oturdu yüreğimizin orta yerine. Umarım okuyacağınız şiirlerimde kendinizden bir şeyler bulur mazinizde tatlı bir gezinti yapmış olursunuz SEVGİMLE

Tunahan Ermihan şiirleri

Arama yardımı

Gözleri vardı bilmezsiniz siz Baktığım zaman alemleri tavaf ettiğim Kahve rengi gözleri vardı Ben maviye vurgunken…

Bu gün içerimde bir kuş bahara uçacak Sevinçlerim kanatlarında Gülüşlerim gagasında Ve senlerimin hepsi…

Geçer elbet bu ağır kanamalı hallerim de nur yüzlüm sen aldırma Kim bilir hangi yaban ellerin sahte gülüşlerine aldandın Hangi sözlere kandında Buruşturup bir kenara attın yine yap…

Bir gün bir yerde diyerek ayrılmıştık Yollarımız kesişmedi bir daha Kim derdi ki hasret gideceğim gözlerine Teninin esrarlı kokusuna…

Bir andı sevdan Gözlerimden girdi yüreğime En hazan mevsimimde Ve en yağmursuz günümde…

Tarihini hatırlamıyorum ama dün gibi; Rüyamda gördüm seni Hayırdır deyip hayra yoramadım Yeşil gözlerinde mavi denizler çağlıyordu…

Sen; En sessiz susuşlarımdan birinde Çok gürültülü sevdanla Yüreğimin orta yerine düştün…

Adına türküler yaktığım Ve belki de ömrümün kalanını Koynunda tüketmeye razı olduğum kadın Öyle anlarda kaybediyorsun ki…

Bir adam, Yürüyor sahil kenarında Yola daha yakın Üstüne yanından geçen arabalardan sular sıçrıyor…

Bir hüzzam şarkı düşer yüreğine sevdiğim Sen kapıyı çarpıp yollara düşünce Belki mazidir belki sevdadır dillerde adı bu şarkının Kimileri seni teselli eder bu şehri terk edeceğin o…

Ay düşmüş bu gece sevdiğim gökyüzüme Ne yalnız gecelerim oldu sensiz bilmiyorsun Ağlamakla varamadığım çok menzilim oldu Ellerini gözlerini düşünerek uyku aradım pencerelerde…

Gidişler kalır sanırdım yüreğinde adamın Yanılmışım Her daim vedalarına gidişlerine seyirci kaldı yüreğim…

Umudumu yazdım sana yalnız saatlerimde Kimi zaman uykusuzluğum da Kimi zaman düş diye yattığım bu derin uyku da Kanlı yaşla suladım kalemimi…

Günaydın gelincik, nasılsın? Neden boynun bükük yaprakların sarı Seni vuran yağmur mu yoksa soğuk mu Yoksa toprakların mı kurak…

Ben aşkı satın aldım sevdiğim senin haberin yok. Bir gece yarısıydı sözler batmıştı ufukta gözlerde bir garip hale parlıyordu, ben sokakları aydınlatan aşk kalıntılarının arasında…

15 / 51 gösteriliyor

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.