Aşk Sonbaharda Bitiyor

Bir adam, Yürüyor sahil kenarında Yola daha yakın Üstüne yanından geçen arabalardan sular sıçrıyor O aldırmıyor Uzun boylu, kısa saçlı, Boynu bükük bir adam yürüyor Bir adam sahil kenarında yürüyor Simsiyah giyinmiş Matem havasında Derin derin nefes alıyor Konuşacak gibi ağzını açıyor Ve sessiz bir çığlık kopuyor Elbiseleri gibi karalara bürünmüş yüreğinden Bir adam yürüyor sahil kenarında Önce bankları kesiyor hafiften Sonra yanındaki kadına bakıyor Ne çok zaman akmıştı ellerinden Sessiz bir gürültünün içinde yüreklerinden Kadın dönüp bakıyor adam susuyor Anlatmak istiyor gidişini Sözden kaleler kırıyor cesaretini Bir adam yürüyor sahil kenarında Kadın kızıyor ona gittiği için Canının yandığını anlatıyor, Hatalıda olsa, adamda yanıyor… Her kelime tank misali eziyor yüreğini Bir kedinin humarsızca tırmaladığı koltuk gibi Çizik çizik oluyor adamın yüreği Bir adam yürüyor sahil kenarında Seni seviyorum diyor kadına Kadın boş gözlerle bakıyor adama Adam korkuyor inanç mı kalmadı diye aşkımda Kadın haklı olarak kızıyor Adam boynu bükük kanıyor Kadın cehennemde yanıyor Aşk sonbaharda bitiyor Hayat damarlarından çekiliyor Bir adam yürüyor sahil kenarında Aşkına veda etmesi gerekiyor Aşkı vedadan hoşlanmıyor Adam konuşacak oluyor Kadın bir sözle kırıyor tüm pencereleri Yürekler ayazda kalıyor Bir adam sahil kenarında Bir kadın siyah elbiseli adamın ardında Nedenlere niçinlere bağlı Sessiz sedasız inleyerek ölüyor