Aldandık

Takvim yılları veya mekanik dilimleri değil zamanın, Bu sensiz anları zorlaştıran. Binlerce bakış, Yüzlerce dokunuş Ve bilmem kaç kez teması dudaklarımızın Hayalimde canlanan. İşte bunlardır Mağrur duran kalbimi çocuklaştıran. Boğazımda düğümlenen sözcükleri yuttum defalarca. İçimde kabaran koca bir volkanı susturdum. Sessiz karanlıklarda boş boş oturdum. Hiçbir işe yaramayacağını bilerek, Altı yıl, altı ay ve iki günü düşündüm. Güzeldi elbet, Çok güzeldi. Tutku, Aşkın çocuksu heyecanı, "Ruh eşi"ni bulduğunu sanan genç yüreklerin o kıskandıran çarpışları… Senin içinde uçuşan kelebekler, Ve benim avuçlarımda kurumayan ter… Soğuk ve karlı akşamları paylaşması… Öğrencilik kavgası verirken, Onlarca bencil ruhla beraber boğuşması… Ve o meşhur teoriyi ispatlama çabası. Hani biri eksi diğeri artı olursa; Hani biri, sakin, ağırbaşlı ve biraz sıkılgan, benim gibi… Ve diğeri, hayat dolu, girişken ve sevimli senin gibi… Tamamlamalıydı işte birbirini. Belki de bundan gider sonsuza diye sanmıştık. Oysa şimdi acıyor kalbim. Ama bir türlü geri gelmiyor geçmişim. Aldandık galiba sevdiğim. Aldandık, Kandırdık, Kandırıldık.