Uyumak
T Tunç Özdemir
0
Altın Yaprak
Uyumak üşürken...
Uyumak özlerken...
Uyumak severken...
Ve an gelir
Kaçmak istersin
Nefesinin buharından
Özlemenin kamburundan
Tek kişilik karanlıktan.
Kıvrılırsın bir kuytuya.
Yaslarsın başını
Teslim olmak için uykuya.
Fark edersin ki işte o an;
Soğuktan titrese de ellerin
Yalnızlığın sessizliğinde kaybolmuş da olsan
Uyumak güzel şeydir hepsine rağmen.
Hele de göz kapaklarının içinde
Sevdiğinin resmini saklarken...
Bil ki;
Üşümeye alışıktır bedenin.
Yabancı değildir
Hasret de
Sevda da senin için.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş