Kırılmış Bir Kalpten Kaptım Hüznümü
T
0
Altın Yaprak
kırılmış
bir
kalpten
kaptım
hüznümü
avucumda
çatlamış
manastır
sesin
suçüstü
yokluğun
kırılmış günler
saatler köreliyor
hepsi
bu kadar değil çektiğim çile
dokundukca acıyor
gece
çığlık
bir leke gibi katlanıp
üstüme kaldı
takdire şayan bir yanım var: unutuyorum herşeyi
aklıma öğrettim bunu
toprağını yeniden kurdum temizledim sokaklarımı
giderken seni vereceğim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş