Fahişe!

sen bir şehrin en siyah beyaz sevişmelerinde kaybolurken bir adam seni en kırık dökük uykusuzluklarda yitirir. bu şehrin geceleri baştan ayağa seni sayıklar. en umutsuz ve en umumi mekanlarda geçer adın. nazireler en çok sana yazılır, karanfiller en çok senin saçlarına yakışır. maviler yanar, alevler su'sar, martılar ölür... kafiyelerdir en çok canımı yakan. 'yeni gelmiştin kalsaydın biraz' bile diyemeden dalgın dalgın ilerler zaman. ayazlar çalar tüm şiirlerime. bıyıklarıma bulaşmış sesler ve erimiş gözyaşlarım karışır tüm ansızlıklara. ve hülâsa dalgın vapurlarda yorgun argın ummalar seni ki çarpışmalar duyulur işte o zamanlarda...