Aklimanda Sabah

Sabahın erkeninde İndim sitrin sarısı kumsalına Aradım ayak izlerinin kokusunu Yoktu. Akliman uykusunu almadan daha Güneş vedalaşırken Babakale'yle İlk ışıkları yeni düşer eteğine Kuşlar bile şarkısına başlamadan İki karaltı uyanır evlerin arasından Sanki dolacakmış gibi mavilerden Koskoca bir kova var ellerinde Yarı mahmur, yarı merakla Ne çıkacak bu sefer oltanın kancasında. Yokuş aşağı seker gibiydi Yaşları belki de üçtebir Onlar inmeden küçük limana Ayak izlerine basmadan Vardım ümitlerine uyanan küçük limana Maviye beyaz çalan Sandalın mutlu gülüşü Dağıttı biraz hüznümü Biraz daha oyalansam Güneş çatlatacakmış yüzünü. Koşarcasına geliyor Metin abi Bir adım arkasında Hazar Motoru çalıştırıp Sevgililerin en güzelinin koynuna Misineden kolyeler saldım İğneleri gümüşten Yemleri inci Onlar uskumluya tutkun Ben sinenin rengine Gözümde yok deryayı arşınlamak Bir karış suda sana kavuşmak Gitgide artıyor heyecan Nazlanıyor turkuvaz bakışlı mercan. Osman amcanın teknesi Uçuyor hatıraların dalgasından Sıkıca tutunmuş dümene Kızıyla damadı ağlarla sanki yün eğirmede Balıkçı Şevket, Sarı Emin Bıraktı artık dümeni çocuklara Kim bilir neler var sepetinde İstavrit, kefal, barbunya, kolyoz Mercan, sarı kanat, palamut, kupa*, hanoz** Limana dönünce bin bir umut Kayıkların arasına salınır nazlı gelin Bizimkiler henüz uyanmadan uykusundan Taşların üzerinde oturmuş iki kadın Hem eşini bekler, anasından gördüğü gibi Hem çocuklarının hasretini. Opal kayaların üstü Hatırlarken gülüşünün kahkahasını Avuçlarımızda balık misali bir umut Bu günlük yeter bu kadar Biraz çırpınan balık Biraz sevgi, biraz hüzün Karşılıyor ötelerden Hasret kaldığım yüzün... Göztepe, 23 Ocak 2006