Dilin

Dünyanın dönmesi gibidir, dilinin dönmesi ağzında Gündoğumları, günbatımları getirir Uzun karanlıklar, beyaz geceler, mavi gök, yıldızlı gök Dilinden yansır dünyama Aksayarak çalışan bir makinadır hayat Durdu duracak duygusu verse de sürekli dönen Sürüklenen ardında bir bedenin, inmeli bir bacak gibi Ağzından çıkan sözcükler oluşturur hayat çizgimi. Dilin sürçtüğünde, çözülür dizlerimin bağı Dilin yuvarlanır, ben doğrulurum Dilin, ağzımın sarmaşığı Dilin bir lirin sesleri gibidir ardım sıra dolanan Görmediğim, duyduğum bir kesinlik, adımı anan Turgay: Dilinden elde edilmiş en güzel ses Diline giden bağlardır yaşadığım bütün şehirler Yürüdüğüm bütün yollar dilinin çizgileri Yüreğimin telleri, bir ucu hep boşlukta kalan Bağlanamayan bir türlü, bağların yalnız bağbanı Yalnızca kendini kapsayan bir manyetik alan. Dilinin dönmesinin her duruşu ağzında Gelip geçen bir şey midir yürek akıntısı Ağızdan hiç gitmeyen yakıcı tütün tadı mı yoksa Bir dil var sende dilimi bağlayan Bir dil var bende dilini çözecek.