Güz Bahçesi

Altın sarı yapraklarda Hayatın son kez yansıyan ışığı Solarken yüzümde Şiir Kirlenen bir su gibi çıkıp gidiyor hayatımızdan. Üzerinde unutulan meyvaları şarabi nar ağacı Çiçeklerini anımsayan kim kaldı Altmış yıllık çam, nasıl Bu denli kıyıda kalabildiğine şaşkın Orman oynamaz mı yerinden Portakallar birer güneş olup yükselmez mi güz bahçesinden? Ilık toprakta taze güz çimeni Soluğuyla nemleniyor yüzüm Asmada kalmış bir salkım Son kırlangıcın şırası Hüzün, güz bahçesinde kızkardeşim Kameriyedeki ıslak sırada Çocukluğum tarlalarda Leylek peşinde Uzakta, göğün ve denizin griliği içinde alevler Arıtımevi bacalarında parlayan bayraklar Ayva dallarıyla karışan fındığın dibinde Henüz çürümemiş bir tane Sincabım nerde, ben nerde! Bu güz bahçesi sonu hayatın Baharı bir daha görmek Uzun, uzun bir gecede beklenen leylek