Durgundu kıyı ve dingin gövdeler kumsalda Beklenmedik bir ışıkla açıyordu gökyüzü Boşluktan bir sıkıntı büyüyordu yüzler boyunca Bir yaz göğünün ördüğü…
Tokat'ta doğdu. İlk öğrenimini İzmir'de, orta öğrenimini İstanbul Haydarpaşa Lisesinde gördü. Siyasal Bilgiler Fakültesini bitirdi (1963) . Devlet İstatistik Enstitüsünde çalıştı. 1968' de görevinden ayrıldı, özel matematik dersleri verdi. Aynı zamanda ressam olan Turgay Gönenç İkinci Yeni şairlerindendir. Şiirleri ve yazıları Yelken, Pazar Postası, Değişim, Türk Dili, Dönem, Papirüs ve Dost dergilerinde yayınlandı.
Bozgunda (1962)
- Ben Severek Büyürüm (1973)
- Yüzüm Senin (1983)
- Kuşların Göçerken Çizdikleri (1994)
Günlükleri-Denemeleri
- Zamanın Sularında (1989)
- Beni Irmak Boylarına Götür Anne (1998)
- Taşın İçinde Gizlenen (2000)
- İskelenin Altındaki Deniz (2004)
Monografi
- Nedim Günsür (1969)
Derleme
- İkinci Yeni Antolojisi (Mehmet H. Doğan ile, 1969)
Turgay Gönenç şiirleri
Yokuş aşağı giderek artan bir hızla Başıboş bir araba tabutlar dizili Oysa genç ölüler taşıyordu kent dışına Düşsel doru bir kısrağın çektiği…
Bir sözlüğe bakmak değil - bir sözlüğü karıştırmak Bir yolculuk bir serüven gibi gelir bana Yaşlı ama yorulmaz bir gezgin gibidir…
Anıyorum seni. Eskil bir fresk işler gibi boşluğa. Günü ilk ışığında beliren güllerin O düşsel ve gerçek karışımı kokusunda…
Genzimde biçilmiş ot kokusu Düşümde akasyalar Bir de ilk sezişim gülümsemeni Ve sevdanın tohumu düşerken canevime…
Sürekli bir hüznü yaşıyor İskelenin altındaki deniz
DOLUNAY Ey eskil tanrıça portakal bahçelerinin rüzgarlarında Ve senin kokusu gecede sevdaların…
Yüzümde azalan ne Azalan değil eskiyen belki de…
Bembeyaz bir örtünün çok uzak bir ucundan Uzanırken gövdem sana dipdiri, Sınırsız bir denizin göğunu hiç durmadan Uçuşuyla kanatan bir kırlangıç gibiydi.…