Insan Oglu

Sanki zaman asimina ugramis insanlik Ne dostluk kalmis,nede arkadaslik Gecmisi aydinlikti amma,gelecegi karanlik Felegin carkinda dönüyor insan oglu… Tanriya taparcasina paraya,pula tapiyor Üc kurusu görüncede adam satiyor Cikari ugruna olmadik isler yapiyor Haddini bilmez oluyor insan oglu… Kardesler bir,birini tanimaz oluyor Borclu cikarim diyede selam almiyor Elleri kinayanlar aynada kendine bakmiyor Gaflete kapilmis gidiyor insan oglu… Her elbise giyeni insan sanma Dis görünüsüne hicmi,hic aldanma Adam yerine koyupta dert yanma Seytan kiligina bürünmüs insan oglu…. Paraliysan gerek yokki dost aramana Nasil olsa kendileri geliyor ayagina Kulun kölen olurlar cikarlari ugruna Artik insanliktan cikmis insan oglu…. Herkes bir,birinin kuyusunu kaziyor Akli olan özünde kendini ariyor Turgay derki canlar böyle olmuyor Iman yolundan sapmis insan oglu….