o gittikten sonra kar yağmıştı izlerinin üstüne... oysa her kıştan sonra bahar gelir, unutmuşum sanki... her bahar Mart’la başlar Nisan’la ıslanır ıslanmaya bir adım var…
ritmik döngüsünde yaşamın yatay ilerlerken zaman döngüyü dikey kesen ömrüm yoldaşıdır zamanın…
elimde ibrik, yerde leğen suyu yere döküyormuşum sağa sola bakarken…
asılırken köşesinden unutulmuş duyguların hayat yeniden yoğurdu sevgiyi su karıştı toprağa çatladı tohum ıslak ve sevecen…
Eylem-canlara...) ne zaman veda etmeye kalksam aşka Sahra Çölü'ne dönüşür sanki dünya…