Yani Sevdan Hayata Gülümsemek

Eylem-canlara...) ne zaman veda etmeye kalksam aşka Sahra Çölü'ne dönüşür sanki dünya uyuşur bilincim sonra soyunur zehir gibi girer koynuma oysa sesimi karıştırsam rüzgara dondurduğum gülüşün hafızamdan ezgiler fısıldar gencecik ve taptaze geri döner gelir bana anlatacağım şey yani denizdeki mavi tan atışındaki kızıl güneşteki özgürlük gökteki gökkuşağı dağlardaki çiçekler dayanışmadaki sıcaklık yani partizandaki azim namludaki kin gözlerdeki yangın dudaklardaki türkü alanlardaki halay alınlardaki yıldız yani bilinçlerdeki bilim göğüslerdeki onur düşlerdeki devrim inançtaki coşku yürekteki aşk bedendeki can özlem yani sevdan... yani her sabah türkücan gözlerinin şafağından aydınlık akar odama her sabah sözlerinin ışığında kapıdan dışarıya adımı attığımda seslenirim hayata umutla MERHABA! Turgay Usanmaz (BEŞPARMAK Kültür ve Sanat Dergisi, Ocak-Şubat 2003)