aşk dediğin senin iki ucu keskin bıçak ne tarafından tutarsan tut mutlaka yaralayacak…
Bir sevdaydı işte Buram buram nefret kokan Bir yılandı bu sevda Her fırsatta yüreğimden sokan…
dur gitme bu son hatam bu sen vukaatım bu son benim işte yeminim…
hayatım nihavend makamında sürüklenip giderken şiirlerimde bestelenen notasın şimdilerde acıdır ama dogru sevmek ölüme ilk adımmış…
Nasıl bağlanmıştım oysa sana İçimi buladı nefretin kana Aşk denilen mutlu sona Bir adım kala yine en başa döndüm…
En kuytu yerinde çık gel sabahın En masum duygularını takın gel Ve gözlerin ağlamaklı olmasın Siyah saçlarını dağıt gel…
Sokaklarında bıraktım Gençliğimin en güzel yıllarını Sigaramın dumanı ile uçup gitti sana hayallerim Okul yıllarında bitirdiğim gençliğim…
Şimdi gidiyorsun git Biliyorum bir gün mutlaka döneceksin Bir gece içine bir dert düşecek ansızın O gece uyumayacaksın…
ve sonra aşk dediğin bir yanda gülşen şenlikleri biryanda yaslar tutulur aşk dediğin senin iki günlüktür…