Nihavend

hayatım nihavend makamında sürüklenip giderken şiirlerimde bestelenen notasın şimdilerde acıdır ama dogru sevmek ölüme ilk adımmış aldanmışlar şehrinde bekleyenlerdenim bir yenilgi masasın da en baştan kaybetmiş bir kumarbazım belki içler acısıdır yanılgılarım yanılgalarımı sevmişim sensin diye hayta bir yerinden tuttunmuş işte yüreğim senin olmadığın her saniye bir adım yaklaştırır beni ölüme üzülmüyorum yürüyorum seve seve çünki biliyorum uğrunda ölürsem sende içimde ölürsün benle hiç olmazsa ayrılmamış oluruz ve hayatın son nihavendi ikimiz oluruz