Acının Tarihi

kalin ve karanlik bir cati merdiveni gibi giderilmez eksikligini tanirim onun suyun bardakta durusu gibi bir ofke usul usul buyurken kuytuda yemyesil bir cayir gorunumundedir haziran ortasinda bir gumus lufer buyulu bir fotograf bir gumus cercevede ve evinde hemen hazir bir silah boyle kargasali gunler doneminde beser onar koparilan bir takvim sanki bahara bunlar guzel seyler biliyorum herkes de biliyor kuskusuz ama ne kadar guzel ne kadar guzel sercenin kis gunu yemidir alini akitmali bir atla dugune gitmek ayisigi penceresi, bir guzel insan sesi ama ne kadar guzel kirda bir oglak kadar kislada bir turku kadar ruzgarda kuruyan tulbent kadar oysa gece tam yarisidir bir gunun ve daha gucludur gunduzden ben simdi diyorum ki bir bak su alanlara sokaklara koprulere kiremitsiz damlara taslara sopalara aman vermez silahlara sehir haritasina trafik lambasina kan icinde adamlara kan icinde adamlara kan umutsuzluktur ona kendini hazirla ne kadar yalniz oldugumuzu hatirla acliklari yokluklari kirimlari -ornegin sensiz olmak omrumun bir aksaminda- bir bolgeden birine giden ordulari ucaklarla yalanlar ihanetler karmakarisik limanlar iki seyin apansiz karsi karsiya geldigi dunyada ben simdi diyorum ki buna inanmak gerek bir susam gibi boyuna sulamak umutsuzlugu ve direnmek hep direnmek devam etmek adina diyorum ki aciligi eksilmesin agzimizdan boyuna tukurmek icin boyuna