Ayağımın Tozuyla

ayağımın tozuyla girdiğim mevsim yazdır yumuşaktır insana her şeyi yanlış anımsatır çünkü bellek yanılmaya hazırdır balkona koyduğumuz turşu ekşirken ekşirken güneşi parlatır ve insan batırır sedef kakmalı bir gemiyi ki sahibi dünya güzeli bir kadındır oysa denize bir mevsim yeter sular geçer balıklar geçer basık bir akşam üstü bir iskelede herkes dostuna bir şeyler anlatır büyük gölge verir büyük renkler sevincin sonu yazdır büyük sevincin oysa başı sayılır basıktır akşam üstüdür oymalıdır suya dayanmaz ama bana kalırsa dayanmalıdır şimdi nedir ilk bakışta yitirilen ey gözleri maden ey ilk güneş saatinin çubuğu de ki aşk pusudadır ve bir dükkanda ölümsüzlüğün mührünü kazır suyu avucuyla ölçen ilk budun usumu kurcalıyor ne zamandır ve başucumda bir koku bir koku beni durmadan ıslatır