Eski Kırık Bardaklar

işte bu ellerimle yalnızım işte bu inanmazsan bak bu saçlarımla bu iyi giyimlerimle paralarımla sen varsın ya sen çoğu kez yetmiyorsun uzakta mısın sen misin söylemiyorsun bakışın mı eksik dudakların mı anlamıyorum o adamlar geliyor aklıma karanlık iri yarı o gemiler ipleri yelkenleri dümenleri dökük unuttuğum kırlangıç kuşları kırık bardaklar bir ahşap evde taşlıkta yaz günleri bilmesem bir testiden soğuk soğuk sular sızdığını bilmesem güç dayanırım bu durum tek başıma beni suçlandırıyor işte gör sabah akşam başucumdayım bakın bu ikide birde bozulan güneş bu durup dururken sokan yılan bu kırık bardaklar çöplüklerde aşkın şiirin ölümün en kolayına gitmek caddeleri sevmediğim kadınlarda yitirdiğim biliyorum sebebini bir bir biliyorum öyle kolay kendisi söylemesi kurtulması öyle kolay kolaylığından sıkılıyorum kurtulmak elimden gelmiyor