Belkide Bu Son Şiirim

U Ufuk Kömüşçü
0 Altın Yaprak
Belki de bu son gecem, son şiirim İnanılmaz bir acı, derin çok derin ... Bilmiyorum, nedir bu hissettiğim, Göçebe yaşantımın son solukları ... Tebessümlerime sakladığım hayatımın... Gecelere gömdüğüm yalnızlığımın son demleri.. Tutsun çeksin kolumdan biri , Derdim he...p , istemiyorum artık... Göz yaşlarımı damlattığım toprak, hadi ... Kabul et artık bu sahipsiz bedeni. Son canlı damlalarımı emiyorsun artık.. Sert rüzgarlara çarptırdıgım acılar elvada. Aslında acı demek haksızlık olur , Benim kaybedişim doğru söyleyişimdi , benim Yalnızlığım... Artık mücadele etmeyeceğim hayat , Her geçen günün aldanmaca .. Kanmam, sakın girmeye kalkma kanıma ... Adam gibi ölürüm şerefsiz yaşayacağıma. Dinle beni yalnızlığım, Artık bunlar son sözlerim, tükenişim.. Hayat , bak yine aynı tebessümüm yüzümde, Seninse kaybedişin bu gece.. Dinle ; Uyumak istiyorum bir daha uyanmamacasına... Yalnız yalanların döndüğü dünya ya sonsuz bir Elveda... Şimdi bir nefes çekiyorum sadece , Gözlerimi açmamacasına yummak adına ...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.