Söz Veryorum Anne

Dışarıda hızlı hızlı yağan bir yağmur var Ve ben camın arkasından seyrediyorum Her yağmur damlası bir şey hatırlatıyor bana Dalıyorum düşünüyorum kayboluyorum hayallerimde Bir yağmur damlası oluyorum , düşüyorum Sonra birden irkilerek kalkıyorum Camı açıyorum ..., üşüyorum Bir ses var içimde koş diyor yağmurun altında delicesine Eskilerden bir şeyler hatırlıyorum sevgili.. Ben aşkı seni yağmurlarda beklerken öğrenmiştim Kapıya yöneliyorum bir ses daha içimden Hep annemin mırıldanışları Oğlum, atkını al şapkanı şemsiyeni sakın unutma diyişi Söz anne en kalın montumu giyeceğim… Çıkmıyorum olduğum yerde kalıyorum Haklısın anne diyorum. Oysaki neymiş seni anneme verdiğim sözlerden öne geçirecek kadar kıymetli kılan. Düşünmeye başlıyorum… Sonra bir yağmur damlası daha, bir şey gizli diyorum bu damlalarda. Dalıyorum… Gülüşün geliyor aklıma, bakışların tebessümün… Tarifsiz bir duygu içimde hissediyorum ama anlayamıyorum Yağan yağmurun altındayım delicesine koşuyorum yine. Seni arıyorum, kaybettiklerimizi içimdeki değişik bir ümitle. Yağmur konuşuyor sanki , Rüzgar içime içime işliyor aldırmıyorum Ne kadar sert eserse o kadar hızlı koşmaya çalışıyorum Yalnızca gülüşlerinin saklı kaldığı yağmur damlası var aklımda.. İçimde bir huzur Ellerimde gülüşün Senden o kadar çok olsun istiyorum ki ölesiye açıyorum avucumu Yağmur yağdıkça büyüdüğünü sanıyorum tutamadıklarıma üzülüyorum Yavaş yavaş yağmur dinmeye rüzgar daha sert esmeye başlıyor Üşüyorum. Anlıyorum ki sevgili seni avucumda biriktiremiyorum her rüzgar darbesi bir şeyler uçuruyor avucumdan Ne kadar uğraşsam da saklayamıyorum Bir an duruyorum, sakinleşiyorum, susuyorum Ve yine anlıyorum ki sevgili… Ya her tutamadığım damlalar gibi yok olacaksın, yada avuçlarımda biriktirdiklerim gibi kuruyacaksın olmadı be sevgili seni kuruyasın diye sevmemiştim ki ben şimdi her şeyi daha iyi anlıyorum aptallık edişimi haykırıyorum anne sen haklıymışsın diyorum sen haklıymışsın söz veriyorum bir daha asla yağmurda dışarı çıkmayacağım söz söz söz yağmura karışıyor gözyaşlarım… Bir daha saklanıpta bakmayacağım o yağmur taneciklerine aldanmayacağım anne söz… Ben yüreğimi kaybetmişim orada hayallerimi suya yazmanın burukluğunu yaşıyorum ve yine söz veriyorum anne, asla hiçbir yağmur damlası düşmeyecek avuçlarıma çünkü eldivenlerimi takıyorum artık...