Veda Buseleri-1-

Kağıtlar karaladım onlarca bu gece. Yetmedi. Tuttum, denizleri aldım mürekkep diye. Tüm gökyüzüne yazsam da seni, bitiremedim. Ağır geldin işte, Anlatamadım bir türlü. Sussam susamadım, Konuşsam konuşamadım, Bir bulut oldum bir güneş. Yağsam yağamadım, Doğsam doğamadım. Ne aşkının ötesine gidebildim, Ne de ihanetinin berisinde durabildim. Meğer; Sondan eklemeli bir ayrılık çıkmazıymış, Her köşe başına adını yazdığım sokaklar. Bir rüzgar oldum bir ateş, Essem esemedim, Sönsem sönemedim. Sense serseri bir kurşun oldun, Gittin tam da on ikiden ayrılığı vurdun. Onca hayat arasından ölümü, Sevgiler dururken sevgisizliği buldun. İhanet kovanları düşürdün avuçlarıma. Silahı aşka doğrulttum, Ama ayrılığı vurdun. Şimdi katilde biz ölende biz. Bir hiçe kaybettik her şeyi, Kolayı seçtik. Oysa uğruna yaşamaktı zor olan, Uğruna ölmemekti. Nerde o şimdi, Sevdamızın neşeli yemin törenleri Nerde o, Mutlu mevsim dönümleri. Bak, Dilim lal Yüreğim de ölüm sessizliği yar Unuttum yazı, kışı, her şeyi. İlk gecesi bu gün ayrılığın, Tükenmez sevdamın mutlu son hecesi, İşte, Yüreğim de katı bir mevsim dönümü, Senli geçen son ilkbahar bu, Sensiz geçireceğim ilk sonbahar. Gidiyorum, Vurdum acıya neşteri. Düşürdüm ayak altlarına keşkeleri, Gizleyip tırnak arasına terk edişleri Buldum hüzünden bir kapı aralığı, Gidiyorum. Yanağımda hesapsız veda buseleri.