Enfer

Hüznün Sağanağı Altında Özlem kapattı Yollarımızı. Kıyıya vuran dalga olduk... Dalgakıran Tenimizden dilimizden... Aşkı bilmedik şimdi gibi, Cam bir fanus içinde sakladık Güzelliklerimizi Bir ENFER aradık umarsız... Arsız... Gözyaşlarımızı gizli döktük avuçlarımıza ne bir toprağı eşeledik... ne de bir çiçeği gözyaşlarımızla... gece karanlığında gizledik onun gözyaşlarını... ne çok ağlattık sevgimizi... sıcak bir tebessüm esirgedik yaradan mağrurumuzun ardına sığınarak... ateşten kor yanan yüreğimizi serinletemedik suyu bahane ederek zulüm sağanağı altında... Bir dostluk bir güven bir de AŞK kaldı... Yanan yalnızlık mabetlerimizde...