Gerekçesi Mavi - I

"Yangınlarınızda soğudu küllerim İsimsiz mezar taşlarım kırık Asi bir şairim ben sözümde aykırılık Toprağımda İs kokar ölülerim…" Bir de seni sevmenin tadı Suya yazdığım isim Yıllar geçmiş üstünden, neydi adı? Eskimiş aynada unuttuğum resim… Ben de gülerdim bir zamanlar Sus'umda umut, sıcak nefesim Sonra avcumda biriken damlalar İçimde ölen çocuk, hıçkıran sesim… Kal! desem Kalır mıydın? Bilmem ki Vaktindedir her ölüm Öyle söylenir… Geç kalan sözdür Boğazında kördüğüm Olur gizlenir… Hep bulut olmak isterdin "Gerekçesi mavi" düşlerde Bu yüzden yağmur kokardı terin Doğurgan bakışın ıslak bedenin… Gözlerin sebebi olurdu an'ın -Umut her zaman vardı- Vira Bismillah rast gele yarın! Yokluk dediğin şey, dün kadardı… Ölmeyi bilmiyorsan yaşamak neydi Yaşatmak için eğer, ölemiyorsan Ya umut iki gözüm…Umut kimeydi? Bir düş koydum cebime Sonra denize attım Gerekçesi mavi… İçinde çocuk sesleri Kan'sız bahar gülleri Susmuş dağlarında ülkemin Silah sesleri…… Sözlerin vardı içinde Gözlerinde yaşlar Teninde tuz kokusu… Yüreğinde hep yeniden başlangıçlar İnadına var olmak tutkusu Yokluk dediğin şey, dün kadar…. Bir düş koydum cebime Sonra gökyüzüne bıraktım Gerekçesi mavi…. İçinde Erdemin resmi vardı Direnmenin Onuru kadardı Kavgaya girmek… Tarlada başak Çatlayan tohum Harcanan emek… Ve yorgun düşmek Bir ağaç gölgesinde canım Gökyüzüne bakabilmek… Sustum bir sabah Yokluğunu dinledim Kovdum harami bakışları yatağımdan Gözlerine uyanmak istedim… Yarım kalan bir söz dudağımda Erkenci ölümlere inat Dilimde yaşamak arzusu Sen duymadın, ben söylemedim… Bir sigara yaktım efkarlı Yüreğim yangın yeri Ellerim…Ah o ellerim! Sıkıyor sensizliğin kelepçeleri… Kal! desem Kalır mıydın? Bilmem ki Vaktindedir her ölüm Sevdim seni vakitsiz Kan rengi acılarda… Gerekçesi mavi….